Μπαίνει μέσα στο μνήμα.
Θρήνος, φόβος, ταραχή επάνω στη γη.
Αυτός πλέον στον Άδη αρπάζει ψυχές δίκαιες και αγαθές.
Μια χούφτα ανθρώπων νοιάζονται για το λείψανό Του.
Άλλοι δείχνουν την δειλία τους.
Άλλοι δείχνουν την ανδρεία της αγάπης τους.
Μια χούφτα ανθρώπων είναι αυτοί που παραμένουν κοντά Του.
Δεν περιμένουν «κάτι» από Αυτόν.
Και αυτό είναι το μεγαλείο τους.
Ενώ δεν προσμένουν «κάτι», αυτοί παραμένουν μαζί Του.
Αυτό είναι αγάπη πραγματική και άδολη.
Μια χούφτα ανθρώπων τον κατεβάζουν από τον Σταυρό,
Τον τυλίγουν στα μυρωμένα σάβανα,
Τον βάζουν στο μνήμα.
Κλαίνε. Θρηνούν εδώ πάνω στη γη.
Μα Αυτός αλώνει τον Άδη.
Φέρνει φως στο σκοτάδι.
Φέρνει ελπίδα στην άβυσσο.
Φέρνει ζωή στον θάνατο. Έτσι επέτρεψε και φέτος ο Πανάγαθος Θεός,
μετά από πολλά χρόνια και πάλι…
μια χούφτα ανθρώπων να Τον κατεβάσουν από το Σταυρό,
να Τον θρηνήσουν εκεί κοντά Του, να Τον βάλουν στο μνήμα.
Μια χούφτα ανθρώπων κοντά Του.
Μα που είναι οι άλλοι;
Τον πρόδωσαν; Φοβήθηκαν;
Τον αρνήθηκαν; Αδιαφόρησαν;
Όχι.
Στέκονται και αυτοί κοντά Του.
Όλοι εσείς, οι μαθητές Του.
Στέκεστε κι εσείς, στα στασίδια και τις καρέκλες.
Με καρδιές καίουσες, με ψυχές αγαθές.
Στέκεστε νοερά με πίστη,
με αφοσίωση, με αγάπη.
Όχι Χριστέ μου.
Δεν Σε πρόδωσαν.
Δεν Σε αρνήθηκαν.
Το γνωρίζεις καλά.
Γι’αυτό και σήμερα περιδιαβαίνεις
τα σπίτια των μαθητών Σου.
Τα σπίτια που φέτος γίνανε Εκκλησιές.
Τα σπίτια που γέμισαν ύμνους και ωδές πνευματικές.
Μικρούς και μεγάλους,
τους ευλογείς,
τους συγχωρείς,
τους καλείς να μην αποκάμουν.
«Θαρσείτε» τους λέγεις.
Έρχομαι ταχύ… έρχομαι για όλους σας.
Δεν μένω στο μνήμα.
Κανείς και τίποτα δεν μπορεί
να με κρατήσει μακρυά σας.
Όλα θα γίνουν καινά.
Όλα θα γίνουν φως.
Όλα θα γίνουν ζωή.
«Θαρσείτε παιδιά μου, μην φοβάστε» μας λέγεις.
Καλή Ανάσταση, αδέλφια.
αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου