«Τοῖς τῶν αἱμάτων σου ρείθροις, Δημήτριε, τήν Ἐκκλησίαν ὁ Θεός ἐπορφύρωσε».
Χαίρει καί εὐφραίνεται ἡἘκκλησία τοῦ Χριστοῦἑορτάζοντας τή μνήμη τοῦμεγαλομάρτυρος καί ἀθλοφόρου ἁγίου Δημητρίου τοῦμυροβλύτου. Χαίρει καί καυχᾶται, καί περιβάλλεται ὡς πολύτιμο ἔνδυμα τά αἵματα τοῦκαλλινίκου μάρτυρος τοῦ Χριστοῦ καί γενναίου ὁπλίτου τοῦ Κυρίου, πού ἐπορφύρωσαν τήν Ἐκκλησία του.
Καί δέν ἐπορφύρωσε μόνο μέ τό δικό του αἷμα τήν Ἐκκλησία ὁτιμώμενος μεγαλομάρτυς Δημήτριος, δέν τήν ἐπορφύρωσε μόνο μέ τό αἷμα τῆς λογχευθείσης, κατά μίμηση τοῦ Χριστοῦ, πλευρᾶς του καί τή γενναία ὁμολογία τῆς πίστεώς του, ἀλλά καί μέ τήν ὁμολογία καί τό μαρτύριο τοῦνεαροῦ μαθητοῦ του τοῦἁγίου Νέστορος, ὁὁποῖος ἐπικαλούμενος τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ τοῦΔημητρίου κατόρθωσε νά νικήσει τόν Λυαῖο, τόν προσφιλῆμονομάχο τοῦ αὐτοκράτορος Μαξιμιανοῦ, καί νά κατατροπώσει τούς εἰδωλολάτρες, οἱὁποῖοι ἐκαυχῶντο γιά τή δύναμη τῶν σωμάτων τους καί τή βοήθεια τῶν ἀνυπάρκτων θεοτήτων τους.
Δέν προσέφερε ὅμως μόνο πολύτιμο ἔνδυμα στήν Ἐκκλησία μέ τήν ὁμολογία καί τό μαρτύριό του ὁ ἅγιος Δημήτριος, ἀλλά πότισε καί τό δένδρο τῆς πίστεώς της καί στερέωσε τό οἰκοδόμημά της ἐπί τήν πέτραν καί τῆς δικῆς του πίστεως.
Καί ἡ προσφορά του πρός τήν Ἐκκλησία καί τόν κόσμο συνεχίσθηκε καί συνεχίζεται καί μέ τό μῦρο του, τό ὁποῖο ἐπέτρεψε ὁ δικαιοκρίτης Θεός νά ἀναβλύζει ἀπό τήν ἱερά του λάρνακα, ὡς ἀπόδειξη τῆς εὐώδους πολιτείας του, ὡς ὀσμή εὐωδίας πνευματικῆς τῆς προσφερθείσης στόν Θεό ζωῆς του, ἀλλά καί ὡς ἀπόδειξη τῆς θείας Χάριτος ἡὁποία ἐνοικεῖμέσα του.
Μέ αὐτό τό μῦρο, «κατήρδευσεν» ὁσυμπαθέστατος ἅγιος Δημήτριος «πᾶσαν τήν κτίσιν», μεταδίδοντας μέ αὐτό ὄχι μόνο τοῖς ἐγγύς ἀλλά καί τοῖς μακράν, ὄχι μόνο σέ ὅσους προσήρχοντο στόν ναό του καί γονυπετεῖς ἀσπαζόταν τό πανακήρατο λείψανό του, ἀλλά καί σέ ὅσους δέν εἶχαν τή δυνατότητα, καθώς ἔμεναν μακρυά ἀπό τή γενέτειρα τοῦἁγίου, τή μεγαλόπολη τῆς Θεσσαλονίκης, τή χάρη καί τήν εὐλογία του.
Ἡ χάρη καί ἡεὐλογία του γινόταν ὅμως καί γίνεται αἰσθητή καί μέ τά πολυάριθμα θαύματά του· γινόταν καί γίνεται αἰσθητή μέ τίς θαυματουργικές ἐπεμβάσεις του ὑπέρ τῆς σωτηρίας τῆς πόλεώς του, ἀλλά καί ὅλων ἐκείνων πού ζητοῦν τή βοήθειά του καί ἐπικαλοῦνται τή χάρη του.
Αὐτή τή χάρη καί τή βοήθεια τοῦ μεγαλομάρτυρος ἁγίου Δημητρίου, ἄς ζητήσουμε καί ἐμεῖς σήμερα, ἀδελφοί μου. Σήμερα πού οἱποικίλοι Λυαῖοι ἀπειλοῦν τήν ὕπαρξή μας ὡς ἀτόμων καί ὡς Ἔθνους. Σήμερα πού τά νέφη τῆς κρίσεως ἐπισκιάζουν τόν οὐρανό καί τῆς πατρίδος μας καί τῆς ψυχῆς μας.
Ἄς ἐπικαλεσθοῦμε μέ ταπείνωση καί μέ πίστη τήν ἰσχυρή βοήθειά του καί τήν παρρησία πού ἔχει ἐνώπιον τοῦΘεοῦ γιά νά μᾶς ἀπαλλάξει ἀπό κάθε κίνδυνο καί κάθε ἀπειλή.
Ἄς στραφοῦμε πρός τόν Θεό μέ συνοχή καρδιᾶς καί ἄς ἱκετεύσουμε τόν Θεό διά τοῦἁγίου Δημητρίου νά λυτρώσει καί ἐμᾶς ἀπό κάθε ἀνάγκη, στήν ὁποία βρισκόμαστε, ὅπως ἔσωσε τόν μαθητή του, τόν ἅγιο Νέστορα, ὅπως ἔσωσε ἐπανειλημμένα καί τή γενέτειρά του Θεσσαλονίκη.
Ἄς παρακαλέσουμε τόν ἅγιο Δημήτριο νά μήν μᾶς ἐγκαταλείψει, ἀλλά νά ἀποτρέψει τόν κίνδυνο πού ἀπειλεῖτήν πατρίδα καί τόν κόσμο γενικότερα, ὡς ὑπέρμαχος τῆς οἰκουμένης, ἀλλά καί ὡς ταχύς βοηθός καί ρύστης ὅσων προστρέχουν στή χάρη του.
Κι ἄν, ἀδελφοί μου, τόν παρακαλέσουμε μέ θέρμη ὄχι μόνο σήμερα, τήν ἡμέρα τῆς μνήμης του, ἀλλά καί καθημερινά, καί ἐάν θελήσουμε νά ἐναρμονίσουμε τή ζωή μας μέ τή δική του ζωή, τήν πίστη μας μέ τήν πίστη του, τήν ἀγάπη μας στόν Θεό μέ τή δική του ἀγάπη, τότε νά εἴμαστε βέβαιοι ὅτι δέν θά μᾶς ἐγκαταλείψει ὁ συμπαθέστατος μάρτυς τοῦΚυρίου ἀλλά θά ἀποδεικνύεται πάντοτε μέγας ὑπέρμαχος ὅλων μας.
Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου