Νεόφυτος μοναχός Γρηγοριάτης
Α΄ Μέρος
Ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου ἐξαρτᾶται ἀπό δύο παράγοντες : Ἀπό τόν θεῖο καί τόν ἀνθρώπινο. Ὁ Θεός μᾶς ἀνοίγεται ἀγαπητικά καί ἐλεύθερα καί μᾶς καλεῖ νά ἀνοιχθοῦμε κι ἐμεῖς σ' Αὐτόν. Ὁ Θεός προσφέρεται μόνιμα, διότι γνωρίζει πώς ἡ σωτηρία μας χρειάζεται ἀγώνα καθημερινό καί συνεχῆ καί πώς ἔχουμε ἀνάγκη τῆς βοηθείας Του ἀνά πᾶσαν στιγμήν. Τοῦ Θεοῦ τό ἄνοιγμα δέν κλείνει ποτέ. Ἡ ἄκτιστος θεία χάρις κατεβαίνει «ὡς δρόσος Ἀερμών ἐπί τά ὄρη Σιών». Τό ἄνοιγμα, ὅμως, τοῦ ἀνθρώπου πρός τόν Θεό δέν εἶναι μόνιμα φιλότιμο καί σταθερό. Ἄλλοτε ὑπάρχει καί ἄλλοτε ἐξαφανίζεται. Καμμιά φορά φαίνεται πώς ἐξαφανίζεται ὁριστικά. Τότε ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου ἀπειλεῖται ἄμεσα. Τό θεῖο δέν ἐπικοινωνεῖ μέ τό ἀνθρώπινο καί κάθε ἐλπίδα σωτηρίας λιγοστεύει.
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου