«ΥΠΟΜΟΝΗ»
Ἀπό τό βιβλίο «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ»
Ἁγίου Δημητρίου τοῦ Ροστώφ
«Ὑπομονῆςἔχετεχρείαν,ἵνατόθέληματοῦΘεοῦποιήσαντεςκομίσησθετήνἐπαγγελίαν»(Ἑβρ.10.36). Αὐτοίπούὑπομένουνἀγόγγυστακαίμέκαρτερίατάπάντα,μένουνπιστοίστόθέληματοῦΘεοῦ.ΚιαὐτοίπούμένουνπιστοίστόθέληματοῦΘεοῦ,θάπάρουντήνἀμοιβήπούὑποσχέθηκεἘκεῖνος:τήΒασιλείατῶνΟὐρανῶν.
Γι᾿αὐτόκιἐσύ«μήνικῶὑπότοῦκακοῦ,ἀλλάνίκαἐντῷἀγαθῷτόκακόν...Μηδενίκακόνἀντίκακοῦἀποδιδόντες·προνοούμενοικαλάἐνώπιονπάντωνἀνθρώπων·μήἑαυτούςἐκδικοῦντες,ἀγαπητοί,ἀλλάδότετόποντῇὀργῇ·γέγραπταιγάρ·ἐμοίἐκδίκησις,ἐγώἀνταποδώσω,λέγειΚύριος»(Ρωμ.12.21,17,19).
ΣτόνΚύριοἀνήκειἡκρίσιςκαίἡκαταδίκηὅσωνσέἀδικοῦν.
Σέσέναἡκαλωσύνηκαίἡμακροθυμία.
ΣτόνΚύριοἀνήκειἡτιμωρίακαίἡπάταξιςτοῦκακοῦ.
Σέσέναἡἀνεξικακίακαίἡὑπομονή.
ἩὑπομονήστίςδοκιμασίεςεἶναιἕναἀσφαλέςμέσογιάνάἑνωθοῦμεμέτόνΘεό.ὍσοὁγογγυσμόςχωρίζειἀπότόνΘεό,τόσοἡὑπομονήσφυρηλατεῖτήνἑνότητάμαςμαζίΤου.Ἄνλοιπόνὑπομένηςμ᾿εὐγνωμοσύνηὅλεςτίςδοκιμασίεςγιάχάριΤου,θάσοῦἀνταποδώσειτήναἰώνιαμακαριότητα.
Μέσῳτῆςθλίψεωςκαίτῆςὑπομονῆςεἰσέρχεσαιστόνχῶροτῆςἀληθινῆςγνώσεωςκαίκαθαρίζεσαιἀπότόπλῆθοςτόνἁμαρτιῶνσου.
Πρόσεχεὡστόσονάμήνἐκθέτηςθεληματικάτόνἑαυτόσουσέκινδύνους.ΝάπροσεύχεσαιστόνΚύριομέτάλόγιατῆςπροσευχῆςπούἘκεῖνοςδίδαξε:«Μήεἰσενέγκῃςμεεἰςπειρασμόν,ἀλλάρῦσαίμεἀπότοῦπονηροῦ»!
Μήνἐπιδιώκηςἐσύτίςδοκιμασίες,γιάν᾿ἀσκηθῆςτάχαστήνὑπομονή.«Μήδῴηςεἰςσάλοντόνπόδασου,μηδένυστάξῃὁφυλάσσωνσε»(Ψαλμ.120.3).Μήνἐκτίθεσαιὁἴδιοςσέκινδύνουςκαίπειρασμούς.ΝάεἶσαιὅμωςπάνταἕτοιμοςνάὑπομείνηςμέεὐγνωμοσύνηὅσουςθάπαραχωρήσειὁΘεός.ὉἴδιοςὁΚύριοςμᾶςδιδάσκειμέτόπαράδειγμάΤου.Ὅτανπρίνἀπότόπάθοςπροσευχόταν στόν Πατέρα Του καί ἔλεγε : «Πάτερ μου, εἰ δυνατόν ἐστι, παρελθέτω ἀπ᾿ ἐμοῦ τό ποτήριον τοῦτο». Θυμήσου ἀκόμη πόσες φορές φυλαγόταν ἀπό τούς Ἰουδαίους καί τούς ξέφευγε, ἤ προφυλασσόταν ἀπό τούς κινδύνους πού Τόν ἀπειλοῦσαν. Ἦταν ὅμως ἕτοιμος πάντα νά ὑποταχθῆ στό θέλημα τοῦ Πατρός: «πλήν οὐχ ὡς ἐγώ θέλω, ἀλλ᾿ ὡς Σύ» (Ματθ. 26. 39).
Ὁ λόγος γιά τήν ὑπομονή δέν τελειώνει εὔκολα. Θυμᾶμαι πάλι τούς λόγους τοῦ Κυρίου: «Ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τάς ψυχᾶς ὑμῶν »(Λουκ. 21. 19), «ὁ δέ ὑπομείνας εἰς τέλος οὗτος σωθήσεται» (Ματθ. 10. 22). Ἀλλά καί τό διάστημα τῆς ἐπιγείου ζωῆς Του ὁ Κύριος ἔγινε γιά μᾶς πρότυπο ὑπομονῆς, μακροθυμίας καί ἀνεξικακίας· «Ὅς λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει, πάσχων οὐκ ἠπείλει, παρεδίδου δέ τῷ κρίνοντι δικαίως» (Α΄Πετρ. 2. 23). Ὑπόμεινε κι ἐσύ μέ χαρά τά πάντα, γιά ν᾿ ἀκούσης τή φωνή Του νά λέει: «Ὅτι ἐτήρησας τόν λόγον τῆς ὑπομονῆς μου, κἀγώ σε τηρήσω ἐκ τῆς ὥρας τοῦ πειρασμοῦ τῆς μελλούσης ἔρχεσθαι ἐπί τῆς οἰκουμένης ὅλης, πειράσαι τούς κατοικοῦντας ἐπί τῆς γῆς» (Ἀποκ. 3. 10).
«Ὑπομένων ὑπέμεινα τόν Κύριον καί προσέσχε καί εἰσήκουσε τῆς δεήσεώς μου» (Ψαλμ. 39. 1). Ὁ Κύριος δέχεται σάν θυσία εὐάρεστη τήν ἀνδρεία ὑπομονή, ἐνῶ ἀποστρέφει τό πρόσωπό Του ἀπό τή μικροψυχία. Οἱ ἄνθρωποι τῆς ὑπομονῆς ἀκολουθοῦν πιστά τά ἴχνη Του, οἱ δειλοί καί οἱ μικρόψυχοι ἀπομακρύνονται ἀπό κοντά Του· «πολλοί ἀπῆλθον ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἰς τά ὀπίσω καί οὐκέτι μετ᾿ Αὐτοῦ περιεπάτουν» (Ἰω. 6. 66).
Ποιός τραυματισμένος θεράπευσε ποτέ τήν πληγή του χωρίς ὑπομονή στόν πόνο καί στά θεραπευτικά μέσα τοῦ γιατροῦ; Ποιός μπορεῖ ν᾿ ἀκολουθήση πίσω ἀπό τόν Χριστό χωρίς νά σηκώση στούς ὤμους τόν σταυρό τῆς ὑπομονῆς; Κανένας. Ὅλοι ὅσοι Τόν ἀκολούθησαν καί Τόν ἀκολουθοῦν ἦταν καί εἶναι ἕτοιμοι ν᾿ ἀντιμετωπίσουν μέ ὑπομονή τίς δοκιμασίες πού ὁπωσδήποτε θά τούς βροῦν, καθώς τονίζει καί ὁ σοφός Σειράχ; «Τέκνον, εἰ προσέρχῃ δουλεύειν Κυρίῳ Θεῷ, ἑτοίμασον τήν ψυχήν σου εἰς πειρασμόν» (2. 1).
«Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι» (Ματθ. 16. 24). Τί μᾶς λέει μ᾿ αὐτά τά λόγια Του ὁ Κύριος; Ὅτι ὅποιος θέλει νά βαδίση στά ἴχνη Του πρέπει πρῶτα ν᾿ ἀρνηθῆ τόν ἑαυτό του, δηλαδή τή φιλαυτία του καί τό θέλημά του, ἔπειτα νά σηκώση τόν σταυρό του, σταυρό ὑπομονῆς καί ἀνδρείας, καί τέλος νά Τόν ἀκολουθήση.
Ἀγωνίσου νά παραμείνης χωρίς μεταπτώσεις σέ κατάστασι πνευματικῆς ἐγρηγόρσεως, ὑπομονῆς καί ἀνδρείας, γιατί μόνο ἔτσι θά καταβάλης τόν νοητό Ἀμαλήκ πού ἐπιβουλεύεται τήν ψυχή σου, θ᾿ ἀπαλλαγῆς ἀπό βάσανα καί θλίψεις καί θ᾿ ἀξιωθῆς τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν, ὅταν θά ἐπανέλθη ὁ Κύριος γιά νά κρίνη τόν κόσμο.
«Οὐαί ὑμῖν τοῖς ἀπολωλεκόσι τήν ὑπομονήν· καί τί ποιήσετε ὅταν ἐπισκέπτηται ὁ Κύριος;» (Σοφ. Σειράχ 2. 14).
ΤΕΛΟΣΚΑΙΤῼΘΕῼΔΟΞΑ!
ΙΕΡΑΜΟΝΗΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ
ΩΡΩΠΟΣΑΤΤΙΚΗ.
Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν Ἡγούμενο τῆς Ἱ.Μ. Παρακλήτου γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδει ἡ Ἱερά Μονή.
Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου