Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης
Ὀνομάζουμε τόν Κύριο Θεό μας, στήν πραγματικότητα ὅμως ἔχουμε τούς δικούς μας θεούς. Γι᾿ αὐτό καί δέν κάνουμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀλλά ὑποκύπτουμε στό θέλημα καί τίς ἐπιθυμίες τῆς σάρκας, τῆς καρδιᾶς μας, τῶν παθῶν μας. Δικοί μας θεοί εἶναι ἡ σάρκα μας, οἱ διασκεδάσεις, τά χρήματα κλπ.
**
Τί ματαιότητες, τί ἀνοητες φαντασίες μᾶς ἀπασχολοῦν, ἀκόμα κι ὅταν βλέπουμε τά ὑπέροχα θαύματα τῆς πίστης, ὅταν ἀτενίζουμε τήν ὕψιστη Ἁγιότητα! Ἄς πάρουμε γιά παράδειγμα ἕναν ἄνθρωπο πού στέκεται μπροστά σέ μιά εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, τῆς Παναγίας, ἑνός ἀγγέλου ἤ ἀρχαγγέλου, κάποιου Ἁγίου ἤ σύναξης Ἁγίων, στό σπίτι ἤ στήν ἐκκλησία. Πολλές φορές ἀντί ἐκείνη τή στιγμή νά προσευχηθεῖ, ν᾿ ἀφήσει κατά μέρος ὅλες τίς ἐγκόσμιες φροντίδες, φέρνει στό νοῦ του ὅλους τούς λογαριασμούς καί τούς ὑπολογισμούς του, μετράει τά ἔσοδα καί τά ἔξοδά του, χαίρεται μέ τήν προοπτική τοῦ κέρδους, λυπᾶται μέ τή σκέψη τῆς ἀπώλειας χρημάτων ἤ τήν ἀποτυχία κάποιας ἐπιχείρησης, χωρίς βέβαια οὔτε σκέψη νά τοῦ περνάει γιά πνευματική ὠφέλεια ἤ ζημιά· μπορεῖ ἀκόμα νά ἐπιβουλεύεται τόν πλησίον του, νά μεγαλοποιεῖ τήν ἀδυναμία του, νά διογκώνει τά πάθη του, νά τόν ὑποπτεύεται, νά τόν φθονεῖ, νά τόν κρίνει.
Ὅταν βρίσκεται στήν ἐκκλησία κοιτάζει τά πρόσωπα ἐκείνων πού βρίσκονται κοντά του, πῶς εἶναι ντυμένοι, ποιός εἶναι ὄμορφος, ποιός ὄχι, προγραμματίζει τί θά κάνει, σέ ποιά διασκέδαση ἤ ματαιότητα θά περάσει τήν ἡμέρα του κλπ. Κι αὐτό μπορεῖ νά γίνεται ἀκόμα καί τήν ἱερότερη στιγμή τῆς θείας λειτουργίας, τήν ὥρα τοῦ καθαγιασμοῦ τῶν τιμίων δώρων. Τότε πού πρέπει νά ᾿μαστε ὁλοκληρωτηκά ἀφοσιωμένοι στό Θεό, μεταρσιωμένοι μέ τή σκέψη τοῦ μέγιστου μυστηρίου πού τελεῖται γιά χάρη μας, τή λύτρωσή μας ἀπό τίς ἁμαρτίες, ἀπό τήν αἰώνια κατάρα καί τό θάνατο· στό μυστήριο πού θεωνόμαστε κατά χάρη, ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ. Πόσο χαμηλά πέφτουμε, πόσο γήινοι γινόμαστε! Κι ἀπό ποῦ προέρχονται ὅλ᾿ αὐτά;Ἀπό τήν ἀπροσεξία, μας ἀπό τήν ἀδιαφορία γιά τή σωτηρία μας, ἀπό τήν προσκόλλησή μας στά πρόσκαιρα ἀγαθά, ἀπό ὀλιγοπιστία ἤ καί ἀπιστία στήν αἰωνιότητα.
Συνεχίζεται...
Τέλος καί τῷ Βασιλεῖ τῶν αἰώνων ἀφθάρτῳ
ἀοράτῳ μόνῳ σοφῷ Θεῷ
τιμή καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.
Ἀπό τό βιβλίο: “Ἡ ἐν Χριστῷ Ζωή μου”
Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης
Κεντρική διάθεση: Πέτρος Ἀθ. Μπότσης
Πέλλης 2, 15234 Φραγκοκκλησιά Ἀττικῆς
Τηλ. & Fax: 210 – 68.12.382
Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν κ.Πέτρο Ἀθ. Μπότση γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων άπό τά βιβλία που ἐκδίδει.
Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου