ὉΓέρωνἸάκωβοςΤσαλίκης
Λοιπόν, παιδιά μου, καί ντρέπομαι καί νά πάω καί στόν γιατρό ἀκόμα. Μ᾿ ἔλεγε ὁ μακαρίτης ὁ Γέροντας μου:
“ΠάτερἸάκωβε,ἀπότόνἐγωϊσμόπούἔχειςθάσέτιμωρήσηὁΘεός,παιδίμου.Θάσέβλέπουνοἱγιατροί”.
Λοιπόν, τό ᾿παθα αὐτό. Ἐκεῖ πού λέτε, εἴχαμε τόν πατέρα Νικόδημο, ἦταν ἀπ᾿ τήν Κύμη ὁ μακαρίτης καί ἤτανε πνευματικοί ἀδελφοί μέ τόν Ἰάκωβο τόν Σχίζα, τόν πρώην Λαρίσης, πρίν ἀπό τόν Θεολόγο. Λοιπόν, ἦταν ἀπό τῆς Κύμης τά μέρη, καί λέει:
“Παιδίμου,θάσέτιμωρήσηὁΘεός,γιατίλέςτώρα.“Γυναῖκα,δένμέεἶδε,παιδίδένμέεἶδε”.
Ἀπόμικρός,(ἤμουν)στόσπίτιμουπούἦτανσάνΜοναστήρικαίἔλεγα“νάμήνμέδῆἄνθρωπος.Ὅτανθάπεθάνωστήνἔρημο,ἔ,(τότε)θάμέδοῦνἐκεῖπέρα,θάμέπιάσουν,θάἀνοίξουνμίαλάκκα,θάμέχώσουνἐκεῖμέσα”.Παιδιάμου,νόμιζαπώςθάἔμεναμόνοςμουστήνἔρημον᾿ἀσκητεύσω.Παραπάνωεἶχασκάψειμίαγαλαρία,νάπάωνάμπῶμέσα,νάκάνωπροσευχέςκαίμετάνοιες.ὝστεραμέμάλωσεὁΓέρονταςκαίμοῦεἶπε:
“Βρέ,πάτερμου,ὁλόκληροΜοναστήρι,δένἔχεικανένανἐδῶπέρα,ἔλαδῶπαιδάκιμου,ἔχειἐδῶδύοκελλάκια”.
Μετάσέτρεῖςμῆνεςμέκάνανκαίἱερέα,μετάμέτόμουλάρινά᾿ξομολογῶτόνκόσμο,ἐπίΓρηγορίου,τοῦΔεσπότητοῦἀειμνήστουκαίπολλά.
Ἔ!“ΔόξατῷΘεῷ”.
»Τί νά κάνωμε τώρα; Ἐπέμεινα στό Μοναστήρι, ἔχω 38 χρόνια, μένω ἐδῶ στό Μοναστήρι μ᾿ ὅλη μου τήν ψυχή. Ἀλλά μ᾿ ἔδωσε ὁ Θεός δοκιμασίες. Κάθε τρεῖς μῆνες, πάω στήν Ἀθήνα καί ἐκθέτω τό σῶμα μου στούς γιατρούς καί γυρίζω. Αὐτό κάνω, παιδιά μου. Πάω καί μέ βλέπουν οἱ γιατροί, σᾶς ζητῶ συγγνώμη, παιδιά μου,... Καί μέ βλέπει ὁ γιατρός, μέ κάνει μία ἐξέταση στήν καρδιά –ἔχω βηματοδότη, δέν λειτουργεῖ καλά –καί μέ τήν κούραση πού ἔχω ἀπό τόν κόσμο,...
»Περνάει πολύς κόσμος ἀπό τό Μοναστήρι, χιλιάδες κόσμος, θέλω νά τούς δῶ τούς ἀνθρώπους, ἀλλά τί νά (πρωτο)δῶ; Χθές περάσανε καμμιά σαρανταριά ἄτομα, ἤτανε ἀπ᾿ τό Ἄργος. Ἔκλαιγε λοιπόν, (κάποιος καί ἔλεγε):
“Πάτερ μου, τήν εὐχή νά πάρωμε”.
»Εἰδοποιοῦν πολλοί νά ᾿ρθοῦν στήν Μονή καί τούς λέω “δέν μπορῶ, δέν μπορῶ” ἀλλά τούς ἐξυπηρετῶ. Τί νά κάνω; Κάνω τό σταυρό μου, βάζω τό πετραχηλάκι μου, βοηθάει ὁ ἅγιος Δαυΐδ. Μᾶς δυναμώνει καί ἡ Χάρις.
»Τώρα μέ πειράζει καί ὁ διάβολος καί λέει:
“ὅλη σου τή ζωή φάρμακα θά παίρνης;” .
Ἄν ἤμουν σέ καμμιά ἐρημιά, δέν θά ᾿παιρνα. Ἴσως νά μήν ἀρρωστοῦσα μέ καρδιές καί παθήσεις πού ἔχω. Ἀλλά τώρα πού τά ᾿δωσε ὁ Θεός, τί νά κάνωμε, “δόξα τῷ Θεῷ”.Ὅλα τά καλά δέν πρέπει νά τά ᾿χουμε. Καί τώρα πάω καί παίρνω τά φάρμακα 7-8 τήν ἡμέρα. Ἤ ἀπ᾿ τίς ἁμαρτίες μου τώρα, ἤ ἀπ᾿ τήν καλωσύνη του ὁ Θεός μέ δοκιμάζει, ἀλλά λέω “εἴη τό ὄνομα Κυρίου εὐλογημένο”».
Συνεχίζεται....
ΤέλοςκαίτῇΤρισηλίῳΘεότητι
κράτος,αἶνοςκαίδόξαεἰςτούςαἰῶναςτῶναἰώνων.
Ἀμήν.
Ὀρθόδοξοβίωμα4
ΕΚΔΟΣΗΤΟΥΚΕΝΤΡΟΥΕΝΟΤΗΤΟΣΚΑΙ
ΜΕΛΕΤΗΣ– ΠΡΟΒΟΛΗΣΤΩΝΑΞΙΩΝΜΑΣ
«ΕΝΩΜΕΝΗΡΩΜΙΟΣΥΝΗ»
Κεντρηκήδιάθεση:«ΕΝΩΜΕΝΗΡΩΜΙΟΣΥΝΗ»
Θεσσαλονίκη:
Μοναστηρίου225,Μενεμένη,Τ.Κ.54628,ΤΗΛ.2310552207
Εὐχαριστοῦμε θερμά τήν «ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ» γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού διαθέτει.
Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου