Προσόμοιον. Ἦχος Β΄.
Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου Σέ νεκρόν.
Σῶσαι τό σόν πλάσμα βουληθείς, τῆς Οἰκονομίας τό ὄντως μέγα Μυστήριον, χάριν ἐξεπλήρωσας, ὧ Ἰησοῦ Ἀγαθέ, καί τιμῇ ἐξηγόρασας τόν σύμπαντα Κόσμον, Αἵματος τιμίου σου, Χριστέ γλυκύτατε·
ὅθεν σοῦ δεόμεθα πίστει, στήριξον ἡμᾶς Ἰησοῦ μου, ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου, Ὑπεράγαθε.
ΤέλοςκαίτῇΤρισηλίῳΘεότητι
κράτος,αἶνοςκαίδόξαεἰςτούςαἰῶναςτῶναἰώνων.
Ἀμήν.
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου