Τοῦ μεγάλου αὐτοῦ γεγονότος τῆς Θεοφάνειας τοῦ Κυρίου προηγεῖται κήρυγμα στίς ὄχθες τοῦ Ἰορδάνη ποταμοῦ, τοῦ Ἰωάννου, τοῦ Προδρόμου τοῦ Κυρίου, τοῦ μείζονος μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων πού γέννησαν ποτέ οἱ γυναῖκες. Τὸ φλογερὸτου κήρυγμα τῆς μετανοίας γιάτὸ ὁποῖοπροετοιμαζόταν εἴκοσι ὁλόκληραχρόνια στήν ἔρημο τῆς Ἰουδαίας τραβοῦσε πρὸς αὐτὸν μεγάλο πλῆθοςἀνθρώπων. Ὁ πύρινος λόγος τοῦ κηρύγματός του ἔκαιγετίς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων τοὺς ὁποίους βάπτιζε στά νερὰ τοῦ Ἰορδάνηκαθαρίζοντας τίς ἁμαρτίεςτους.
Τὴν μεγάλη ἐκείνη ἡμέρα μὲ πολλὴ ἔκπληξη παρατήρησε ὅτι μεταξὺ τῶν ἄλλων πού ἔρχονται γιά νά βαπτιστοῦν βρίσκεται καὶ Ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον μέχρι τότε δέν εἶχε γνωρίσει ἀλλὰ περὶ τοῦ ὁποίου τοῦ εἶχε ἀποκαλυφθεῖ ὅτι θὰ βαπτίζει μὲ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο. Καὶ ἀφοῦἔπεσε στά πόδια του, τοῦ εἶπε μὲ δέος: «ἐγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ Σοῦ βαπτισθῆναι, καὶ σὺ ἔρχη πρὸς μέ;» (Μτ. 3, 14).
Ἐμεῖς, ποὺ ἤδη εἴμαστε βαπτισμένοι ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ καὶ πυρί, δέν θὰ μπορούσαμε νά καταλάβουμε γιατὶ ὁ ἀναμάρτητος Υἱὸς τοῦ Θεοῦ πῆγε στό δοῦλο του τὸν Ἰωάννη καὶ ζήτησε νά βαπτιστεῖ ἀπὸ αὐτὸν μὲ τὸ βάπτισμα τῆς μετανοίας γιά νά Τοῦ ἀφεθοῦν οἱ ἁμαρτίες του, τὶς ὁποῖες δέν εἶχε, ἂν ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς δέν μᾶς τὸ ἔλεγε ἀπαντώντας στήν ἐρώτησῃ τοῦ Προδρόμου τὸ ἑξῆς: «ἄφες ἄρτι· οὕτω γὰρ πρέπον ἐστὶν ἡμῖν πληρῶσαι πᾶσαν δικαιοσύνην» (Μτ. 3, 15).
Ὤ, Κύριε μας! Σὲ προσκυνοῦμεἐσένα καὶ τὸν Πρόδρομό Σου καὶ Σὲ εὐχαριστοῦμεἀπὸ τὰβάθη τῆς καρδιᾶςμας γιά τὸ ὅτι μας ἔμαθες νά σεβόμαστε καὶ νά τιμᾶμε «πᾶσαν δικαιοσύνην» καὶνά μισοῦμε τὴν ὁποιαδήποτε ἀδικία, διότι ἐκείνηπροέρχεται ἀπὸ τὸνδιάβολο. Κάθε δικαιοσύνη, ἄκομα καὶ ἡ πιὸ ἀσήμαντη δίκαιη πράξη, εἶναιεὐλογημένη ἀπὸτὸν Θεό. Ἔλαβεςτὸ βάπτισμα ἀπὸτὸν Ἰωάννη στόν Ἰορδάνη ποταμὸ γιά τὴν ἄφεση ἁμαρτιῶν διότι ἤθελεςνά ἐκπληρώσεις ὅ,τι προβλέπει τὸσχέδιο τοῦ Θεοῦ. Ἡ κατάδυση στά νερὰτοῦ Ἰορδάνη ἀποτελοῦσε σφράγισμα τῆςμετανοίας γι’ αὐτούς πού ἔρχονταννά βαπτιστοῦν. Διότι γιά τὴν ὁλόκαρδημετάνοια, αὐτός πού δεχόταν τὸβάπτισμα τοῦ Ἰωάννη, λάμβανε ἀπὸ τὸνΘεὸ τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν του.
Τὸ βάπτισμα ὅμως αὐτὸ δέν ἀνακαίνιζε τὸν ἀνθρωπο καὶ δέν ἦταν γι’ αὐτὸν μία δεύτερη γέννηση, ὅπως αὐτὸ γίνεται στό μεγάλο μυστήριο τοῦ βαπτίσματος, μὲ τὸ ἅγιο Πνεῦμα, μὲ τὸ ὁποῖο βαπτιζόμαστε ἐμεὶς οἱ χριστιανοί. Ἦταν λοιπὸνδίκαιο τὸ βάπτισμα τοῦἸωάννου. Δέν μίλησε ὅμως μόνο γι’ αὐτὴντὴν δικαιοσύνη, ὁ Σωτῆραςμας στόν Ἰωάννη γιά νά τὸνκαθησυχάσει καὶ νάλύσει τὴν ἀπορίατου, ἀλλὰ γιά τὴν πᾶσα δικαιοσύνη, δηλαδή γιά τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ. Μὲ τὸν Θεῖο λόγο του ἁγίασε καὶ εὐλόγησε τὴν κάθε ἀλήθεια καὶ συνεπῶς κατέκρινε τὴν ὁποιαδήποτεἀδικία.
Σκεφτεῖτε, ἀγαπητοίμου, ἄνθρωποι τοῦἰδίου μὲ μένα πνεύματος, κοινωνοί τοῦ μικροῦποιμνίου τοῦ Χριστοῦ, πόση ἀδικία ὑπάρχειστόν κόσμο! Πόσο μεγάλη ἁμαρτίαεἶναι ὁ πόλεμος, ὅτανοἱ λαοί, ἀκόμα καὶ οἱ χριστιανικοὶ λαοί, ἐξοντώνουνὁ ἔνας τὸνἄλλον! Ἂνὁ φόνος ἑνὸς μόνο ἀνθρώπου σὲ πολλοὺς λαοὺς τιμωρεῖται μὲ θάνατο, τότε πῶς ὁ Κύριος θὰτιμωρήσει αὐτοὺς πού εὐθύνονταιγιά τὸ φόνο δεκάδων ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων; Ἡ ὁποιαδήποτε ἁμαρτίαεἶναι ἀδικία καὶ ὁ πόλεμος εἶναιἡ ἐσχάτη ἀδικίατὴν ὁποία ὅλοι μας πρέπει νά τὴν μισοῦμε.
Μεγάλη ἀδικία ὑπάρχει στά κράτη ἐκεῖνα ὅπου ἡ γῆ, ποὺ δόθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, καὶ ἰδιαίτερα σ’ αὐτούς πού τὴν καλλιεργοῦν, δέν ἀνήκει στόν λαὸ καὶ στό κράτος ἀλλὰ σ’ ἐκείνους τοὺς ἀνθρώπους πού ἔχουν ἐξουσία, ποὺ τοὺς τὴν δίνει τὸ χρῆμα. Καὶ πόση ἀκόμαἀδικία ὑπάρχει στίς σχέσεις μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, ἀκόμα καὶ μεταξὺ τῶν συγγενῶν καὶ μελῶν τῆς ἴδιας οἰκογένειας. Ἡ ἀδικία αὐτὴχαροποιεῖ παρὰ πολὺ τὸ διαβολο. Δέν ἦτανἔτσι τὰπράγματα στήν ἐποχὴτῶν ἀποστόλων, μεταξὺ τῶν πρώτων χριστιανῶν. «Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦνἡ καρδία καὶἡ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. καὶ μεγάλῃ δυνάμει ἀπεδίδουντὸ μαρτύριον οἱ ἀπόστολοι τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ, χάριςτε μεγάλη ἦν ἐπὶ πάντας αὐτούς. οὐδὲγὰρ ἐνδεήςτις ὑπῆρχεν ἐναὐτοῖς· ὅσοιγὰρ κτήτορες χωρίων ἢ οἰκιῶνὑπῆρχον, πωλοῦντεςἔφερον τὰς τιμὰς τῶν πιπρασκομένων καὶ ἐτίθουν παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων· διεδίδετο δὲ ἑκάστῳ καθότιἄν τις χρείαν εἶχεν» (Πράξ. 4, 32-35).
Δέν εἶναι μόνο ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, γιά τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ μεγαλεῖο τῆς σημερινῆς ἑορτῆς. Ἡ Βάπτιση τοῦΚυρίου μας ἔχει γιά μᾶς ἐπίσης ὕψιστη σημασία διότι ἔχουμετὴν φανέρωση τῆςἉγίας Τριάδος. Τὴνστιγμή πού ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἀνέβαινε ἀπὸ τὸ νερὸ πάνω, ἀπὸ τὸν οὐρανό, ἀκούστηκεἡ φωνὴ τοῦΘεοῦ Πατέρα πού μαρτυροῦσεγιά τὸν Υἱὸ του λέγοντας: «οὗτός ἐστιν ὁ υἱόςμου ὁ ἀγαπητός, ἐνᾧ εὐδόκησα.» (Μτ. 3, 17). Καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο «ἐν εἴδει περιστερᾶς» κατέβηκε ἀπὸ τὸνοὐρανὸ πάνω στόκεφάλι τοῦ προαιωνίουΥἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Ἔχει μεγάλη σημασία αὐτὴ ἡ Θεοφάνεια, ὅπως ἀλλιῶς ὀνομάζεται ἡ ἑορτὴτῆς Βαπτίσεως τοῦΚυρίου. Ὁ Ἴδιος, ὁ τρισυπόστατος Θεὸς, φανέρωσε τὴνθεότητα τοῦ Δευτέρου Προσώπου του, τοῦ ἐνσαρκωμένουΛόγου τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεὸς-Πατέρας καὶτὸ Ἅγιο Πνεῦμα σὰν νά παρουσίασαν στήν ἀνθρωπότητα τὸνΣωτήρα τοῦ γένους τῶνἀνθρώπων.
Δέν ἀρκοῦναὐτὰ σ’ ἐκείνουςπού δέν πιστεύουν στόνΚύριο Ἰησοῦ Χριστό; Δέντοὺς συγκινεῖἡ Θεία του διδασκαλία, μὲ τὴν ὁποία δέν μπορεῖ νά συγκριθεῖ καμμία ἀνθρώπινη; Δέν τοὺς ἀρκοῦν τὰθαύματά του μὲ τὰὁποῖα ὁ Χριστὸςἐπιβεβαίωνε τὸκήρυγμά του; Δέν τοὺςφτάνει τὸ ὅτι τὸ κήρυγμά του τὸσφράγισε μὲ τὸΤίμιο Αἷμα του πάνω στόνφοβερὸ σταυρὸ τοῦ Γολγοθᾶ; Καὶ τὸ ὅτι ἀναστήθηκε τὴν τρίτη ἡμέρα μετὰ τὸ θάνατό του, καί πού γιά σαράντα ἡμέρες, μετὰ τὴν ἀνάστασή του, φανερώθηκε πολλὲς φορὲςστούς μαθητὲς του, καὶ ὁλοκλήρωσε τὸ ἔργο τῆς σωτηρίας τοῦκόσμου μὲ τὴν ἔνδοξη ἀναλήψή του στούς οὐρανοὺς ἀπὸ τὸ ὅρος τῶν Ἐλαιῶν;
Ὤ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ! Ὤ, Σωτήρα μας, Κύριε ἸησοῦΧριστέ! Στά ἔργα τῆς ἀγάπης σου, στά ἀμέτρητα θαύματά σου, πρόσθεσε καὶ ἕναἄλλο θαῦμα: ἄγγιξε μὲ τὴν δεξιὰ σου τή λίθινη καρδιά τους καὶ δῶσε σ’ αὐτοὺς «καρδίᾳσαρκίνῃ». Ἀμήν.
«Λόγοι καὶ Ὁμιλίες», τ. Β΄, ἐκδ. Ὀρθόδοξος Κυψέλη
(Πηγή: imaik.gr)
http://ift.tt/2iMEZKc
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου