ὁὍσιος Παπουλάκος
ΤόνἈπρίλιοτοῦ1852στήΜονεμπασιάκιόλας,τήνπρώτημέρα,ὁγέρονταςεἶπεστόκήρυγάτουμπροστάστόδεσπότηἈσήνης,στόἱερατεῖοκαίστόλαό.
Μέρεςσκοτεινέςθάπλακώσουνκαίτάὄργανατοῦσατανᾶθάξαπολύσουνμεγάλοδιωγμόπρόςἀφανισμόμου.Πασχίζουνενάμέπιάσουνε,ἀλλάδένθάτόπετύχουνε,γιατίδένἦρθεἀκόμαἡὥραμου.Καίἡὥραμουθάρθει,μονάχαἅματόθελήσειὁΚύριοςκαίΘεόςμου.ἜργομουεἶναινάβάλωπυρωμένοσίδεροστόχαλασμένοκρέαςτοῦἜθνους,γιάνάμήμολευτοῦμεὅλοιμαςκιἀφανιστοῦμεἀπότόπρόσωποτῆςγῆς.Καίμάθετεἀπόμέναπώςσέτοῦτοτόνπόλεμοπούχτυπᾶμετόσατανά,δένεἴμαστεμοναχοίμας.
Πιότρανοίἀπότόδικόμαςτόγένοςθάμποῦνετήνκρίσιμηὥραστήμάχηκαίἡπαλάντζαθάγύρειπρόςτήμεριάτῆςἀλήθειας,πρόςαἰώνιαδόξατῆςὀρθοδοξίας.Καίτοῦλόγουσαςκιοἱἀρχόντοικαίγώ,ξέρουμεπώςοἱδουλειέςσαςδένπᾶνεκαλά.Σᾶςλέωὅμωςπώςἡἐξουσίαεἶν᾿ἀνήμπορην᾿ἀβγατίσειτόβιόςσας.Κιἀκόμαμάθετεπώςδένεἶναιχρειζούμενονάγίνετεπλούσιοι,γιατίὁπλοῦτοςεἶναιπράμαπεριττό,πούπάεινάπεῖπονηρό.Σᾶςλεωἀκόμαπώςὁπλοῦτοςεἶναικρίμα,γιατίμέτόνἴσιοδρόμοτοῦΧριστοῦκανέναςδένἔγινεπλούσιος.Ἤ κάποιον ἀδίκησεν, ἤ ὅλους μαζί καί γιά τοῦτο ὁ Χριστός λογαριάζει κριματισμένον τόν πλούσιον καί κλειστή γι᾿ αὐτόν τή βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Μή ζητᾶτε λοιπόν τό κρίμα καί τήν ἀνομία γιά νά φᾶτε πλουσιώτερ᾿ ἀπ᾿ τόν διπλανό σας, νά πιῆτε καί νά χορτᾶστε, ἤ νά ντυθῆτε πιό πλούσια. Ἐγώ, ὁ πιό ἀνάξιος δοῦλος τοῦ Θεοῦ, πού μοιράζω ὅ,τι κι ἄν ἔχω καί δέ μούλειψε τό χρειαζούμενο ψωμί γιά νά ζήσω καί τό νερό γιά νά ποτιστῶ. Κι᾿ ὅταν ὁ Χριστιανός ἔχει αὐτά τά δυό κι ἕνα κομμάτι ροῦχο γιά νά σκεπάσει τή γύμνια του καί νά προστατευτεῖ ἀπό τό κρύο, τό παραπάνω εἶναι τό χάρισμα τοῦ σατανᾶ. Χαρῆτε λοιπόν τή φτώχεια σας καί μήν βαρυγγομᾶτε, γιατί βλάστημο στόμα, βαρειά καρδιά καί δίψα γιά τ᾿ ἀγαθά τοῦ κόσμου τούτου, ἔχουνε μόνο ὅσοι χάσανε ἀπ' τά μάτια τους τήν εἰκόνα τοὐρανοῦ.Αὐτά τούς εἶπε καί στή Μονεμπασιά καί στό Γύθειο καί στήν Κότρωνα καί στόν Κάβαλο καί σ᾿ ὅλη τήν ἐπαρχία τοῦ Οἰτύλου κι ἔγινε κορμιά καί ψυχές πού τίς κατάτργωγε τό σαράκι τῆς λύπης. Φούντωσε τήν ἐλπίδα στά σπλάχνα τῶν φτωχῶν κι ἔδωσε νόημα στή ζωή τῶν ἄκληρων καί τῶν καταφρονεμένων. Γιά τοῦτο τόν ἄκουγαν καί τόν πίστευαν καί τρέχανε ξωπίσω του.....
*
Στίς 19 Ἰανουαρίου τοῦ 1861, ὅπως σημειώσαμε καί στήν ἀρχή ὁ καλός ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου Χριστόφορος μοναχός, ὁ γνωστός Παπουλάκος, ἐκοιμήθη ὁσίως στήν Ἱερά Μονή Παναχράντου τῆς Ἄνδρου. Τό εὐλογημένο ὁμολογιακό παράδειγμα τῆς ἀγάπης του στόν Χριστό, στήν πατρίδα καί τό λαό τοῦ Θεοῦ ἄς μᾶς ἐμπνέη, ὥστε νά πράξουμε καί ἐμεῖς τό χρέος μας στήν θεόσδοτο πίστι καί τήν πατρίδα μας Ἑλλάδα, πού χρεωστᾶ τήν ἐλευθερία της στόν Σωτήρα Χριστόν.
*
Ὁ Θεάνθρωπος καί Σωτήρ μας Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἀγαπᾶ, προστατεύει, εὐλογεῖ καί σώζει τήν εὐλογημένη πατρίδα μας Ἑλλάδα. Ἀπό φιλότιμο καί εὐγνωμοσύνη ἄς τόν ἀγαπήσουμε καί ἐμεῖς μέ τήν ὑπακοή μας στόν τέλειο εὐαγγελικό Του Νόμο.Μᾶς συμφέρει καί γιά τό παρόν καί γιά τό μέλλον, ὑλικῶς καί πνευματικῶς νά μείνουμε κοντά Του διά τήν προστασία, ἀσφάλισι, εὐτυχία καί σωτηρία μας.
ΤέλοςκαίτῇΤρισηλίῳΘεότητι
κράτος,αἶνοςκαίδόξαεἰςτούςαἰῶναςτῶναἰώνων.
Ἀμήν.
Ἀπότό“Φυλάδιοτῶνἐκδόσεων«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣΚΥΨΕΛΗ»
Ἀφυπνιστικέςπικρέςἀλήθειες” σταχυολογημένεςἀπότόβιβλίοὁΠαπουλάκοςτοῦΚωστῆΜπαστιᾶ”
Εὐχαριστοῦμε θερμά τίς ἐκδόσεις «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ» γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά φυλλάδια πού ἐκδίδουν.
Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου