Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης
Λόγω μιᾶς κυριαρχικῆς ὑπερηφάνειας πού νιώθουμε ἤ μᾶλλον ἀπό κάποια ἰδιοτέλεια καί ἀκατανόητη κακία, συχνά δέν καταδεχόμαστε νά μιλήσουμε σέ κείνους τούς ὁποίους τρέφουμε καί βοηθοῦμε. Πολλές φορές τούς φερόμαστε ἐχθρικά, ἀντί νά ταπεινωνόμαστε μπροστά τους σάν δοῦλοι τους, ἀκολουθώντας τά λόγια τοῦ Κυρίου: «Ὅς ἐάν θέλῃ ἐν ὑμῖν μέγας γενέσθαι, ἔσται ὑμῶν διάκονος»(Ματθ. Κ΄: 26). Ἔτσι θά διπλασιάσουμε τό μισθό πού περιμένουμε ἀπό τόν Κύριο, μέ τό νά Τόν ὑπηρετοῦμε δηλαδή μέ εἰλκρίνεια στό πρόσωπο τοῦ ἐλαχίστου ἀπό τούς ἀδελφούς Του.
Ὦ, ταπεινέ καί πράε Δημιουργέ, Ζωοδότη, Λυτρωτή Κύριε Ἰησοῦ, πού μᾶς συντηρεῖς στή ζωή! Δίδαξέ μας τήν ἀγάπη, τήν πραότητα καί τήν ταπείνωση, ἐνίσχυσέ μας στίς ἀρετές ἐκεῖνες στίς ὁποῖες εὐαρεστεῖσαι, ὥστε οἱ πλούσιες δωρεές Σου νά μή μᾶς κάνουν ὑπερήφανους, νά μήν πιστεύουμε πώς ἐμεῖς εἴμαστε αὐτοί πού τρέφουμε καί βοηθοῦμε τούς ἄλλους.
Ἐσύ εἶσαι ὁ παγκόσμιος τροφέας.
Ἐσύ τρέφεις, ἁγιάζεις καί συντηρεῖς τά σύμπαντα. Κάτω ἀπό τίς φτεροῦγες τοῦ ἐλέους, τῆς μεγαλοσύνης καί τῆς καλοσύνης Σου ἀναπαύονται ὅλοι· ὄχι κάτω ἀπό τίς δικές μας φτεροῦγες, γιατί ἐμεῖς ἔχουμε ἀνάγκη νά καλυφτοῦμε «ὑπό τήν σκέπην τῶν πτερύγων Σου» σέ κάθε στιγμή τῆς ζωῆς μας. Τά μάτια μας εἶναι προσηλωμένα σέ Σένα, Κύριε. «Ἰδού ὡς ὀφθαλμοί δούλων εἰς χεῖρας τῶν κυρίων αὐτῶν, ὡς ὀφθαλμοί παιδίσκης εἰς χεῖρας τῆς κυρίας αὐτῆς, οὕτως οἱ ὀφθαλμοί ἡμῶς πρός κύριον τόν Θεόν ἡμῶν, ἕως οὗ οἰκτιρῆσαι ἡμᾶς»(Ψαλμ. Ρκβ΄ : 2). Ἀμήν.
ΤέλοςκαίτῇΤρισηλίῳΘεότητι
κράτος,αἶνοςκαίδόξαεἰςτούςαἰῶναςτῶναἰώνων.
Ἀμήν.
Ἀπότόβιβλίο:«ἩἐνΧριστῷζωήμου»
Τόμοςβ΄
Copyright–κεντρικήδιάθεση:ΠέτροςἈθ.Μπότσης
Πέλλης 2, 142 34 Φραγκοκκλησιά Ἀττικῆς
Τηλ.&Fax:210-6812382
Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν κ. Πέτρο Ἀθ. Μπότση γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδει.
Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου