"Ένας κίνδυνος που μπορεί να αλλοιώσει το γνήσιο εκκλησιαστικό φρόνημα είναι το να παρασυρθούμε σε παράδρομους ενθουσιαζόμενοι από κείμενα ή ομιλίες χαρισματικών ως προς την ευγλωττία και την γραφίδα κληρικών που ενώ ενθουσιάζουν στο βάθος δεν οικοδομούν.
Αντίθετα το προσωποπαγές του λόγου των είναι που βλάπτει· διότι ενσπείρει την αμφιβολία, δημιουργεί επικίνδυνο φιλελευθερισμό, αμνηστεύει πάθη.
Το προσωποπαγές δημιουργεί και την προσωπολατρία.
Όποιος έχει γνήσιο εκκλησιαστικό φρόνημα δεν δείχνει τον εαυτό του αλλά τον Χριστό μέσα στην Εκκλησία, και βοηθεί την ένωση των πιστών με τον Χριστό δια της Εκκλησίας.
Το μη γνήσιο αποτελεί εκτροπή, αποτελεί αποπροσανατολισμό, ανισορροπία και στο τέλος και ψυχολογικό πρόβλημα διότι προκαλεί και εσωτερικές ψυχοπαθολογικές συγκρούσεις.
Άλλος κίνδυνος είναι ο διχασμός μεταξύ των πιστών, η διαρχία ως προς την υπακοή".
αρχιμ. Χρυσόστομος Παπαδάκης
Το μόνο που ίσως μπορώ να προσθέσω στα όσα σοφά μας είπε ο π. Χρυσόστομος στην μοναχική σύναξη, που πραγματοποιήθηκε στις 07/01/2016 στο μοναστήρι της Παναγίας Δοβρά στην Βέροια, είναι ότι ο κληρικός ή ο μοναχός (ή ακόμα και λαϊκός) ο οποίος τοποθετεί την δική του σοφία, την δική του θεολογία, την δική του γνώση και γνώμη πάνω από του Επισκόπου του και της Εκκλησίας προσπαθώντας να γίνει αρεστός στα πλήθη ή αποκρύβει κάτι ηθελημένα ή ζει μέσα στην ανυπακοή, απόμακρος από την επίβλεψη και την ευλογία του Επισκόπου του έχοντας διάθεση αυτονομίας, ομοιάζει με τον άνθρωπο εκείνο στον οποίο βρίσκει εφαρμογή ο λόγος του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου «ο λάθρα επισκόπου τι πράσσων τω διαβόλω λατρεύει».
πηγή:εδώ
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου