«Ὁ μισῶν τόν ἀδελφόν αὐτοῦ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστί
καί ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ, καί οὐκ οἶδε ποῦ ὑπάγει,
ὅτι ἡ σκοτία ἐτύφλωσε τούς ὀφθαλμούς αὐτοῦ»
Α΄Ἰω. 2. 11
Ἀγίου Δημητρίου τοῦ Ροστώφ
Ὁ ὕπνος τῆς ψυχῆς εἶναι ἡ ζήλεια, ὁ φθόνος, πού γεννιέται ἀπό τήν ὑπερηφάνεια.
Μή ζηλεύεις, ἀδελφέ μου, κανέναν ἄνθρωπο γιά τήν εὐτυχία του ἐδῶ στή γῆ. Μή ζηλεύης τόν πλούσιο καί τόν ἔνδοξο. Μή ζητᾶς «θυσαυρούς ἐπί τῆςγῆς, ὅπου σήςκαί βρῶσις ἀφανίζει,καί ὅπου κλέπτουσιδιορύσουσι καί κλέπτουσι»(Ματθ. 6. 19). Νά ζηλεύης καί νά μιμῆσαι τόν ἐργάτη τῆς ἀρετῆς, τόν ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ τόν χαριτωμένο ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα, τόν πιό ἔνδοξο ἀπό τούς ἐνδόξους καί τόν πιό πλούσιο ἀπό τούς πλουσίους, πού ἀποταμιεύει «θησαυρούς ἐνοὐρανῷ, ὅπου οὔτεσής οὔτε βρῶσιςἀφανίζει, καί ὅπουκλέπται οὐ διορύσσουσινοὐδέ κλέπτουσιν» (Ματθ. 6. 20).
Μή ζηλεύης αὐτόν πού ἐπαινοῦν καί κολακεύουν οἱ ἄνθρωποι. Οἱ ἀνθρώπινοι ἔπαινοι εἶναι ἀσταθεῖς καί εὐμετάβλητοι. Συχνά μάλιστα εἶναι ἰδιοτελεῖς καί ὑστερόβουλοι. Σήμερα τά λόγια τους «γλυκύτερα ὑπερ μέλικαί κηρίον» (Ψαλμ. 18. 11). Αὔριο τό στόμα τους «ἀρᾶς καίπικρίας γέμει» (Ρωμ. 3. 14). Ζήλεψε λοιπόν τό μεγαλεῖο τοῦ ἀφανοῦς καί ἀδόξου κατά κόσμον ἀνθρώπου τῆς ἀρετῆς, «οὗ ὁ ἔπαινοςοὐκ ἐξ ἀνθρώπων,ἀλλ᾿ ἐκ τοῦΘεοῦ» (Ρωμ. 2. 29).
Μή λιώνης ἀπό τόν φθόνο βλέποντας ἄλλους νά ἔχουν ὅσα ἐσύ δέν ἔχεις. Ὁ δικαιοκρίτης Κύριος γνωρίζει καλύτερα ἀπό σένα σέ ποιόν θά δώση κι ἀπό ποιόν θά στερήση, πότε θά χαρίση καί πότε θά ζητήση, τί θά δώση καί τί θά ἀφαιρέση. «... Ἤοὐκ ἔξεστί μοιποιῆσαι ὅ θέλωἐν τοῖς ἐμοῖς;»,λέει ὁ ἴδιος στούς ἐργάτες τοῦ ἀμπελῶνος πού διαμαρτυρήθηκαν γιά τήν «ἄδικη»μεταχείρισί τους (Ματθ. 20. 1 -16).
Ἡ ζήλεια καί ὁ φθόνος εἶναι αἰτία κάθε κακοῦ καί ἐχθρός κάθε καλοῦ. Ἀπ᾿ αὐτή τήν αἰτία ὁ Κάϊν φόνευσε τόν Ἄβελ, ὁ Ἡσαῦ θέλησε νά ἐξοντώση τόν Ἰακώβ, ὁ Σαούλ καταδίωξε τόν Δαβίδ.
Ἡ ζήλεια καί ὁ φθόνος τυφλώνουν τόν νοῦ, ἀμαυρώνουν τήν ψυχή, σκοτίζουν τή συνείδησι, θλίβουν τόν Θεό, χαροποιοῦν τούς δαίμονες, κλείνουν τόν οὐρανό, ἀνοίγουν τήν κόλασι. «Ὁ μισῶντόν ἀδελφόν αὐτοῦἐν τῇ σκοτίᾳἐστί καί ἐν τῇσκοτίᾳ περιπατεῖ, καίοὐκ οἶδε ποῦὑπάγει, ὅτι ἡσκοτία ἐτύφλωσε τούςὀφθαλμούς αὐτοῦ» (Α΄ Ἰω. 2. 11).
ΤέλοςκαίτῇΤρισηλίῳΘεότητι
κράτος,αἶνοςκαίδόξαεἰςτούςαἰῶναςτῶναἰώνων.
Ἀμήν.
Ἀπότόβιβλίο:“ΠνευματικόἈλφάβητο”
Ἐκδόσεις: “ Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὡρωποῦ Ἀττικῆς"
Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν Ἡγούμενο τῆς Ἱ.Μ. Παρακλήτου γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδει ἡ Ἱερά Μονή.
Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου