Στον τοίχο του κληρικού Ανδρέα Κονάνου στο fb, βλέπει κανείς χαμογελαστό τον «πατέρα», με φόντο τη φράση «να χαμογελάς» γραμμένη σ’ ένα τοίχο. Προφανώς ο «γλυκός παππούλης» συνιστά το χαμόγελο ως – ας πούμε – καθημερινή πρακτική.
Σκέφτομαι, αίφνης, ότι πρόκειται για πολύ παρωχημένο μήνυμα. Αν θυμηθούμε ότι ο Ανδρέας Μικρούτσικος, στα φόρτε του ως τηλεοπτική περσόνα, έκανε την αλήστου μνήμης εκπομπή "Χαμογελάτε, είναι μεταδοτικό", εδώ και 27 (!) χρόνια (1992-1996).
Επίσης, υπερβαίνει κατά πολύ το χαμόγελο του «πατέρα» Κονάνου το «Χαμογέλα, ρε …τι σου ζητάνε;» του Χρόνη Μίσσιου (εκδόθηκε στα 1988), καθώς πρόκειται για βιωματικό βιβλίο.
Μήπως ο «πατέρας» θα πρέπει να βρει κάτι πιο …φρέσκο; Ξέρω πως και μόνο το δικό του χαμόγελο – χωρίς την επιτοίχια επιγραφή – είναι αρκετό για τους πολυπληθείς θαυμαστές του. Απλώς λέγω για μας τους …κοινούς θνητούς… Μήπως μας έδινε κάτι πέρα από μια παρωχημένη ατάκα. Όπως κάτι πιο …δραματικό, σαν το «χαμογελάτε γιατί χανόμαστε»!
Με την ευχή του.
π.α.α.
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου