ὙπόθεσηΚΣΤ΄(26)
«ΛΟΓΟΙΚΑΙΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ
ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»
ΤοῦἀββᾶΚασσιανοῦ
Τόπάθοςτῆςκενοδοξίαςεἶναικαίἀδιόρατοκαίδέντόκαταλαβαίνεικανείςγρήγορα,ἀκόμηκαίὅτανπειράζεταιἀπόαὐτό.Οἱἐπιθέσειςδηλαδήτῶνἄλλωνπαθῶνεἶναιπιόφανερέςκαίἀντιμετωπίζονταιπιόεὔκολα,καθώςἡψυχήκαταλαβαίνειτόνπόλεμοκαίτόνἀποτρέπειἀμέσωςμέτήνἀντίκρουσηκαίτήνπροσευχή.Τόπάθοςὅμωςτῆςκενοδοξίας1,πούεἶναιπολύμορφο,ὅπωςεἴπαμε,εἶναιδύσκολονάνικηθεῖ· γιατίβρίσκεταιδίπλασέκάθεἐκδήλωση:στήνἔκφραση,στήφωνή,στόνλόγο,στόἔργο,στίςἀγρυπνίες,στίςνηστεῖες,στήνπροσευχή,στήνἀνάγνωση,στήνἡσυχία,στήμακροθυμία· μέὅλααὐτάπροσπαθεῖνάτραυματίσειτόνστρατιώτητοῦΧριστοῦ.
Ὅποιον δηλαδή δέν μπορέσει νά τόν ξεγελάσει καί νά τόν ρίξει στήν κενοδοξία μέ τήν πολυτέλεια στό ντύσιμο, δοκιμάζει νά τόν βάλει σέ πειρασμό μέ τό εὐτελές ροῦχο.
Ἐκεῖνον πού δέν μπόρεσε νά παρασύρει μέ τίς τιμές, τόν ὑψώνει στήν ἀλαζονεία, ἐπειδή τάχα ὑπομένει τούς ἐξευτελισμούς.
Ἐκεῖνον πού δέν μπόρεσε νά τόν καταφέρει νά νιώσει κενοδοξία γιά τά γνωστικά του λόγια, τόν παγιδεύει μέ τή σιωπή, ὅτι δηλαδή εἶναι φίλος τῆς ἡσυχίας.
Ἐκεῖνον πού δέν μπόρεσε νά τόν χαλαρώσει μέ τήν πολυτέλεια στό φαγητό, τόν κάνει νά ζητᾶ τόν ἔπαινο μέ τή νηστεία. Καί γενικά, κάθε ἔργο καί κάθε ἐκδήλωση δίνει ἀφορμή πολέμου στόν πονηρό αὐτόν δαίμονα. Κοντά σέ αὐτά, φέρνει καί φαντασίες ὅτι πρόκειται νά χειροτονηθεῖ κανείς κληρικός.
Θυμᾶμαι,τότεπούζοῦσαστήΣκήτη,ὅτιἕναςγέρονταςπῆγεστόκελλίκάποιουἀδελφοῦγιάνάτόνἐπισκεφτεῖ,καίμόλιςπλησίασεστήνπόρτα,τόν ἄκουσεμέσανάμιλάει.ὉγέρονταςνόμισεὅτιμελετοῦσεἀπότήνἉγίαΓραφή,καίστάθηκενάἀκούσει.Κατάλαβετότεὅτιὁἀδελφόςεἶχεπαραφρονήσειἀπότήνκενοδοξίακαίεἶχεαὐτοχειροτονηθεῖδιάκονοςκαίἔκανεἀπόλυσητῶνκατηχουμένων2.
Ἀφοῦ τό ἄκουσε αὐτό ὁ γέροντας, ἔσπρωξε τήν πόρτα καί μπῆκε. Ὁ ἀδελφός τόν ὑποδέχτηκε, τοῦ ἔβαλε μετάνοια κατά τή συνήθεια καί τόν ρωτοῦσε ἐπίμονα ἄν εἶχε πολλή ὥρα πού στεκόταν στήν πόρτα. Ὁ γέροντας τοῦ ἀπάντησε:
«Τώρα ἦρθα, ὅταν ἐσύ ἔκανες τήν ἀπόλυση».
Ὁ ἀδελφός κοκκίνησε, ἔνιωσε κατάνυξη καί ἔπεσε στά πόδια τοῦ γέροντα παρακαλώντας τον νά προσευχηθεῖ γι᾿ αὐτόν, ὥστε νά λυτρωθεῖ ἀπό αὐτή τήν πλάνη.
Αὐτότόθυμήθηκαθέλονταςνάδείξωσέπόσηἀναισθησίαφέρνειτόνἄνθρωποαὐτόςὁδαίμονας.Ὅποιοςλοιπόνθέλεινάἀγωνιστεῖμέτελειότητακαίνάστεφανωθεῖμέτόστεφάνιτῆςδικαιοσύνης3,ἄςἀγωνιστεῖμέκάθετρόπονάνικήσειτόπολύμορφοαὐτόθηρίο,ἔχονταςδιαρκῶςστόννοῦτουαὐτότόρητότοῦπροφήτηΔαβίδ:
«ὉΚύριοςδιασκορπόρπισετάκόκκαλααὐτῶνπούζητοῦννάἀρέσουνστούςἀνθρώπους»4.
Καί τίποτε ἄς μήν κάνει ἀποβλέποντας στόν ἔπαινο τῶν ἀνθρώπων· ἀντίθετα, νά ἐπιζητεῖ μόνο τήν ἀμοιβή ἀπό τόν Θεό, διώχνοντας ἀδιάκοπα ἀπό τήν καρδιά του τούς λογισμούς πού ἔρχονται καί τόν ἐπαινοῦν καί ἐξευτελίζουν τόν ἑαυτό του μπροστά στόν Θεό. Ἔτσι θά μπορέσει, μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τό πνεῦμα τῆς κενοδοξίας.
Συνεχίζεται.....
ΤέλοςκαίτῇΤρισηλίῳΘεότητι
κράτος,αἶνοςκαίδόξαεἰςτούςαἰῶναςτῶναἰώνων.
Ἀμήν.
Εὐεργετινόςτόμοςγ΄
Ἐκδόσεις:«ΤΟΠΕΡΙΒΟΛΙΤΗΣΠΑΝΑΓΙΑΣ»
Εὐχαριστοῦμε θερμά τίς ἐκδόσεις «ΤΟΠΕΡΙΒΟΛΙΤΗΣΠΑΝΑΓΙΑΣ» γιά τήν ἄδεια ἔκδοσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδουν.
Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
1Στό κείμενο: ἡ δέ τῆς κακίας κενοδοξία. Διόρθωση: ἡ δέ τῆς κενοδοξίας κακία (Πρός Κάστορα ἐπίσκοπον, Περί κενοδοξίας, Φιλοκαλία Α΄, σ. 78).
2Προφανῶς θά ἔλεγε τίς ἐκφωνήσεις τοῦ διακόνου κατά τή θεία Λειτουργία: «Ὅσοι κατηχούμενοι προέλθετε, οἱ κατηχούμενοι προέλθετε» κτλ.
3Πρβλ. Β΄ Τιμ. Δ΄ : 8.
4Ψαλμ. 52 : 6.
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου