ἩτελευταίαΟἰκουμενικήΣύνοδος,ἀγαπητοίμου,ἡἙβδόμη(Ζ΄),συνῆλθετό787μ.Χ..Ἀπότότεμέχρισήμεραἔχουνπεράσει12αἰῶνες.Κάποιος,εἶπε,ὅτιαὐτοίἦταναἰῶνεςσυνοδικῆςἀπραξίας.Ἀλλάκάνειλάθος.
ἩὈρθόδοξοςἘκκλησίαἦτανκαίεἶναιἡἐμπροσθοφυλακήτῆςἀγωνιζομένηςχριστιανοσύνης.Ἄνῥίξῃκανείςἕναβλέμμαστήνἐκκλησιαστικήἱστορίατῶν12αὐτῶναἰώνων,θάδῇὅτιἡὈρθοδοξίαδένἔπαψενάὑπερασπίζεταιτήνπίστιτηςἀπέναντισέμικράκαίμεγάλαθηρία.
Πρῶτοἀπ᾿αὐτάεἶναιτόἰσλάμ,πούπούἀπ᾿τήνἈραβίαμέφωτιάκαίσίδεροἐρείπωσεπεριοχέςτῆςΒυζαντινῆςαὐτοκρατορίας.
Ἄλλοθηρίοεἶναι ὁπαπισμός,πούἀπ᾿τήΔύσιμέπροπέτασματίςσταυροφορίεςἐξασθένισετήναὐτοκρατορία,ὥστεαὐτήνάπέσῃστόστόματοῦπρώτουθηρίου·καίἦταντόσηἡφρίκητῶνὀρθοδόξωνἀπότούςσταυροφόρουςτοῦπάπα,ὥστεμεταξύτῶνδύοκακῶν,ἰσλάμκαίπαπισμοῦ,οἱὀρθόδοξοινάπροτιμοῦντόπρῶτο,ὡςλιγώτεροἐπικίνδυνογιάτήνὀρθόδοξοπίστι,πούτήνἔθετανπάνωἀπ᾿ὅλα.
Τέλοςπαρουσιάστηκετρίτομεγάλοθηρίο,κόκκινο,ὁἄθεοςκομμουνισμός,πούκατεσπάραξεμυριάδεςἁγίωνπίσωἀπότόσιδηροῦνπαραπέτασμα.
ΚατάτόμακρόαὐτόδιάστημαστόνὈρθόδοξοχῶροἔγινανπάνωἀπό30Σύνοδοι,μικρέςκαίμεγάλες·τόΠνεῦματόἍγιοδένἔπαψενάλαλῇμέσαστήνἘκκλησία.ΜερικέςἀπόαὐτέςἔχουνὅλατάχαρακτηριστικάΟἰκουμενικῆςΣυνόδου.Ἄκουτοἐσύ,πούλέςὅτιἡὈρθοδοξίαβρισκότανσέσυνοδικήἀπραξία.
Οἰκουμενικήπ.χ.εἶναιἡΣύνοδοςπούσυνῆλθετό879-880στήνΚωνσταντινούπολιἐπιΜ.Φωτίου.ἩΣύνοδοςαὐτή,στήνὁποίαμετεῖχαν383ἐπίσκοποι,μεταξύτῶνὁποίωνκαίἀντιπρόσωποιτῶνπατριαρχείωντῆςἈνατολῆςἀλλάκαίτοῦπάπα,κατεδίκασεὁμοφώνωςτόFilioque,δηλαδήτόπαπικόδόγμα,καίἀποφάσισεὅτι,ὅποιοςἀλλοιώσῃτόΣύμβολοτῆςπίστεως,προσθέσῃἤἀφαιρέσῃκάτι,ἄνεἶναι κληρικόςνάκαθαιρῆταικαίἄνεἶναιλαϊκόςνάἀναθεματίζεται.ΑὐτήἡΣύνοδοςστήσυνείδησιτοῦὀρθοδόξουπληρώματοςθεωρεῖταιὡςἡΗ΄Οἰκουμενική.Ἔτσιτήχαρακτηρίζουνδιαπρεπεῖςκανονολόγοικαίἱεράρχες,ὁδέἱστορικόςΣτεφανίδηςλέειὅτιἡμέλλουσανάσυνέλθῃΟἰκουμενικήΣύνοδοςπρέπειν᾿ἀσχοληθῇμέτόζήτηματῆςἀναγνωρίσεώςτης.
ΚαίμερικέςἄλλεςἐπίσηςΣύνοδοιμποροῦννάχαρακτηρισθοῦνΟἰκουμενικές.ΤέτοιεςεἶνειἐκεῖνεςπούσυνῆλθανστήνΚωνσταντινούπολιτάἔτη1341,1347καί1351ἐναντίοντῶνκακοδοξιῶντῶνΒαρλαάμκαίἈκινδύνουκαίτοῦπατριάρχουἸωάννουΚαλέκα.ΚαίοἱτρεῖςαὐτέςδικαίωσαντόνπρόμαχοτῆςὈρθοδοξίαςἍγιοΓρηγόριοτόνΠαλαμᾶ.Ἀλλάμήπωςκαίἐκεῖνεςπούσυνῆλθαντάἔτη1482,1593καί1642καίκατεδίκασανκακοδοξίεςπαπικῶνκαίδιαμαρτυρομένων-προτεσταντῶνδένμποροῦννάχαρακτηρισθοῦνΟἰκουμενικές;
Μερικοίθάπροβάλουντήνἔνστασι·Ἀφοῦμετάτόσχίσμαὁχριστιανόςδιασπάσθηκε,οἱΣύνοδοιαὐτέςδένμποροῦννάχαρακτηρισθοῦνΟἰκουμενικές,ἐφ᾿ὅσονσ᾿αὐτέςδένμετεῖχανοἱπαπικοίκαίοἱδιαμαρτυρόμενοι·πανορθόδοξεςναί,οἰκουμενικέςὄχι.Ἀπαντώνταςσ᾿αὐτόλέμεἐκεῖνοπούἔλεγεὁκορυφαῖοςθεολόγοςΧρῆστοςἈνδροῦτσος·ἜμεῖςὡςἘκκλησίαἀναγνωρίζουμεκαίὁμολογοῦμεμόνοτήνὈρθοδοξία·οἱἐκτόςτῆςὈρθοδοξίαςλεγόμενεςἘκκλησίεςδένεἶναιπαράσχίσματακαίαἱρέσεις.ΣυνεπῶςμίαΣύνοδος,στήνὁποίαἀντιπροσωπεύεταιὅληἡὈρθοδοξία,μπορεῖνάχαρακτηρισθῇΟἰκουμενική.
Μετά τήν ἱστορική αὐτή ἀναδρομή πρέπει νά δώσουμε ἀπάντησι σέ δύο ἐρωτήματα.
Πρῶτον.ὙπάρχεισήμεραἀνάγκησυγκλήσεωςΟἰκουμενικῆςΣυνόδου;Ἀπάντησις.ἘάνἡκυρίααἰτίαγιάτήνὁποίασυγκαλοῦνταιοἱΟἰκουμενικέςΣύνοδοιεἶνεἡαἵρεσις,ὑπάρχειπράγματιλόγοςσοβαρόςγιάνάσυγκληθῇΟἰκουμενικήΣύνοδος.Ἐκτόςτῶνἄλλωνπλανῶνκαίαἱρέσεων,πούπρέπεινάκαταδικασθοῦν,εἶναικαίἡαἵρεσιςτῶναἱρέσεωνπούλέγεταιοἰκουμενισμός.Οἱ ὁπαδοίτουφρονοῦν,ὅτιἡὈρθοδοξίαδένμπορεῖνάλέῃὅτιεἶνεὁ«στῦλοςκαίἑδραίωματῆςἀληθείας»2.Οἰκουμενισταίστρέφονταιπρόςἄλλεςπηγές,«φρέατα»καί«λάκκουςσυντετριμμένους»3,ἱδρύουννέαθρησκεία,ὑπερθησκεία,ἀνανεώνονταςτόπαλαιόῥεῦματοῦσυγκρητισμοῦ.Τόμίασμαἔχειπροσβάλειοὐκὀλίγους,ἡψώρατοῦοἰκουμενισμοῦἔφθασεμέχριἉγίουὌρους·ὁκίνδυνοςεἶνεἀφάνταστος.Ἐκτόςτοῦοἰκουμενισμοῦἄλλεςπλάνεςπούπρέπεινάκαταδικασθοῦνεἶναι ὁἄθεοςκαίὑλιστικόςκομμουνισμός,ὁἀρνησίχριστοςμασονισμός,ὁβλάσφημοςχιλιασμός,ὁδαιμονικόςπνευματισμός,ἡπαπικήοὐνία.
Ἀλλάκαίἐπίἠθικῶνζητημάτωνπρέπεινάληφθοῦνἀποφάσεις,ὅπωςεἶναιὁἀνανεούμενοςνικολαϊτισμόςμέσημαίατήθεωρίατοῦΦρόυντ,ἡἀποφυγήτῆςτεκνογονίας,διάφοραεἴδωλατοῦτεχνικοῦπολιτισμοῦγιάτάὁποῖαἀκούγεταιἡθεόπνευστηπροτροπή«Τεκνία,φυλάξατεἑαυτούςἀπότῶνεἰδώλων»4.
Στήν ἀρχή τῆς μελλούσης νά συγκλῆ Συνόδου πρέπει ἀπαραιτήτως, ὅπως συνέβαινε πάντοτε, νά ἀναγνωσθοῦν οἱ Ὅροι τῶν προηγουμένων Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί ὡς πρῶτο θέμα νά τεθῇ ἡ ἀναγνώρισις ὡς Οἰκουμενικῶν τῶν Συνόδων πού ἀναφέραμε καί ἰδίως τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει τοῦ 879-880.
Καίἐρωτῶ·αὐτάεἶνετάθέματαπούθ᾿ἀπασχολήσουντήνσυγκαλουμένηΣύνοδο;Ὄχιδυστυχῶς.Καμίακαταδίκηἑτεροδιδασκαλιῶνδένπροβλέπεται.Συνεπῶς,δένβλέπωποιόςἀποχρῶνλόγοςσυντρέχειγιάνάσυγκληθῇἡΣύνοδοςαὐτή.Ἀπόὅσαἔχουνγνωσθῆ,εὔκολαδιαφαίνεταιτίἄνεμοςπνέει·ἄνεμοςἐκσυγχρονισμοῦ,ἐκκοσμικεύσεως,οἰκουμενισμοῦ.
Καίτόδεύτεροἐρώτημα.ὙπάρχουντώραοἱπροϋποθέσειςγιάσύγκλησικαίἐπιτυχίαμιᾶςΟἰκουμενικῆςΣυνόδου;ΣυμφωνῶἀπολύτωςμέτήγνώμητοῦἉγίουἀσκητοῦἸουστίνουΠόποβιτςκαίἀπαντῶχωρίςπεριστροφές.Ὄχι,δένὑπάρχουνσήμεραοἱ ἀπαιτούμενεςπροϋποθέσεις.Διότιπρῶτον,ποιόςεἶναιαὐτόςπούσυγκαλεῖτώρατήνἀναμενόμενηΣύνοδο;Κάποιοςεὐσεβῆςαὐτοκράτωρ;Δένὑπάρχει.
ΤόΟἰκουμενικόΠατριαρχεῖο;Ἀλλ᾿αὐτόχειμάζεταιδεινῶς.Τόδέχειρότεροἐξἐπόψεωςὀρθοδόξου,ὁπατριάρχηςκαίὁἀντιπρόσωπόςτουμητροπολίτηςμέτίςκατάκαιρούςἀντορθόδοξεςδηλώσειςτουςἔχουνκλονίσειτήνἐμπιστοσύνητοῦεὐσεβοῦςπληρώματος.
Ὁἀνωτέρωδιαπρεπήςθεολόγοςκαί(ἍγιοςπλέοντῆςὈρθοδόξουἘκκλησίαςτοῦΧριστοῦ)ἸουστῖνοςΠόποβιτςτολμᾷκαίἀποκαλεῖτόνπατριάρχη«πηγήἀναρχισμοῦκαίμηδενισμοῦστόνὈρθόδοξοκόσμο».«ΟἱἉγιορεῖτες»,λέει,«δικαίωςτόνὀνομάζουναἱρετικόκαίἀποστάτη...Αὐτόςμέτήνεοπαπιστικήσυμπεριφοράτουστάλόγιακαίστάἔργασκανδαλίζειἐπίχρόνιατίςὀρθόδοξεςσυνειδήσεις,ἀρνούμενοςτήμοναδικήκαίπανσωστικήἀλήθειατῆςὈρθοδόξουἘκκλησίαςκαίΠίστεως,ἀναγνωρίζονταςτίςῥωμαϊκέςκαίἄλλεςαἱρέσειςὡςἰσότιμεςμέτήνἈλήθεια,ἀναγνωρίζονταςτόνῥωμαῖοἄκροποντίφικαμέὅλητήδαιμονικήἀντιεκκλησιαστικήὑπερηφάνειάτου».
Δέν εἶναι κατάλληλος ὁ καιρός γιά σύγκλησι Οἰκουμενικῆς Συνόδου, διότι ἐρωτῶ ἐπίσης· ποιοί θά λάβουν μέρος στήν Σύνοδο; Ἱεράρχες (ὅπως τῆς ῥωσικῆς Ἐκκλησίας) πού ἀποφάσισαν τή μετάδοσι τῶν ἀχράντων μυστηρίων στούς παπικούς καί κήρυξαν ἔτσι τήν ἕνωσι μέ τόν παπισμό; Ἀναγνώρισαν ἀκόμη τούς ρασκόλνικους, τούς παλαιόπιστους Ῥώσους. Γι᾿ αὐτούς ὁ ἀείμνηστος καθηγητής Γρηγόριος Παπαμιχαήλ, πού ἐγνώριζε καλά τά Ῥωσικά πράγματα, ἔγραφε, ὅτι συνεπείᾳ τῶν πλανῶν τῶν παλαιοπίστων νοθεύθηκε στή Ῥωσία ἡ ἀληθινή Ὀρθοδοξία. Ἐναντίον αὐτῶν ἀγωνίσθηκαν οἱ ἀείμνηστοι ἱεράρχες Εὐγένιος Βούλγαρις καί Νικηφόρος Θεοτόκης. Θά εἶναι λοιπόν δεκτοί στήν Σύνοδο ἱεράρχες πού ἦλθαν σέ μυστηριακή κοινωνία μέ αἱρετικούς; Καί ἀντιθέτως θ᾿ ἀπουσιάζουνἐκεῖνοι πού θά ἔπρεπε νά μετέχουν στήν Σύνοδο καί πού ὁ λόγος τους θά ἔπρεπε νά βαρύνῃ περισσότερο· καί αὐτοί εἶναι οἱ νεώτεροι ὁμολογηταί τῆς πίστεως, ὅσοι ἐπέζησαν ἀπό τούς φοβερούς διωγμούς.
Ἀπό ποιούς, παρακαλῶ, θά συγκροτηθῇ ἡ Σύνοδος αὐτή; Ποῦ τά μεγάλα πνευματικά ἀναστήματα; ποῦ οἱ ἥρωες καί ὁμολογηταί, πού θ᾿ ἀποτελοῦν ἐγγύησι Ὀρθοδοξίας; Ἀλλοίμονο, τέτοια πρόσωπα θά λείπουν. Κυρίαρχη δέ θέσι θά κατέχουν στή Σύνοδο πρόσωπα ὑπόδικα ἐνώπιον τῆς Ὀρθοδόξου συνειδήσεως, ἐπίσκοποι καί μητροπολῖται ἄνευ ποιμνίων, μέ τίτλους κενούς, πού θά ἀγορεύουν ἐλαφρᾶ τῇ συνειδήσει, χωρίς αἴσθημα εὐθύνης.
Ὑπό τέτοιες συνθῆκες συγκαλουμένη ἡ Μεγάλη Σύνοδος θά ἀποτύχῃ οἰκτρά καί θά γίνῃ πηγή νέων πνευματικῶν συμφορῶν γιά τόν Ὀρθόδοξο κόσμο.
«... Καί ἕνας νά μείνῃ ἐδῶ στήν αἴθουσα, ἐγώ θά ἐξακολουθῶ νά κυρύττω τήν ἁγία μας Ὀρθοδοξία. Δέν μ᾿ ἐνδιαφέρει. Δέν ὑπολογίζω τά νούμερα. Ὑπολογίζω τήν ἀλήθεια. Καί ὅποιος ἔχει τήν ἀλήθεια, ἔχει τό Θεό μαζί του· καί ὅποιος ἔχει τό Θεό, εἶναι ἀκατάβλητος».
(+)ἘπίσκοποςΑὐγουστῖνος
ΤέλοςκαίτῇΤρισηλίῳΘεότητι
κράτος,αἶνοςκαίδόξαεἰςτούςαἰῶναςτῶναἰώνων.
Ἀμήν.
[Περιλιπτικήμεταγλώττισιςἄρθρουἀπότόπεριοδικό«Χριστ.Σπίθα»(φ.344/Ἰουλ.Σεπτ.1971)καίτόβιβλίοΣφενδόνηΒ΄(Ἀθῆναι1989,σσ.133κ.ἑ.)].
(Ἀνάτυποἀπότήνἔκδοση:
“ΤῆςἹερᾶςΜονῆςἉγίουΑὐγουστίνουΦλωρίνης”)
Ἐκδόσεις:«ὈρθόδοξοςΚυψέλη»
2Α΄ Τιμ. Γ΄: 15.
3βλ. Ἰερ. Β΄: 13.
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου