«Κλῖμαξ», ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ Περί ὑπακοῆς

ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ

(Διά τήν μακαρίαν καί ἀείμνηστον

ὑπακοήν)

1.ΠροχωρώνταςπρόςτάἐμπρόςὁλόγοςἔφθασεὁμαλάκαίκανονικάστούςπύκταςκαίἀθλητάςτοῦΧριστοῦ.Διότιὅπωςπρίνἀπότόνκαρπόἀναφαίνεταιτόἄνθος,ἔτσικαίπρίνἀπότήνὑπακοήπροηγεῖταιἡξενιτεία,εἴτετοῦσώματοςεἴτετοῦθελήματος.Μέτίςδύοαὐτέςἀρετές,ὡσανμέχρυσέςπτέρυγεςἀνέρχεταιἄκοπαστόνοὐρανόἡὁσίαψυχή.Ἴσωςμάλισταγι᾿αὐτόκάποιοςπνευματοφόροςἄνθρωποςνάἔψαλλε:«Τίςδώσειμοιπτέρυγαςὡσείπεριστερᾶς,καίπετασθήσομαι»– μέτήνπρᾶξι– «καίκαταπαύσω»– μέτήνθεωρίακαίτήνταπείνωσι;¹.

2.Ἄνσυμφωνῆτεκαίσεῖς,δένπρέπειοὔτετόἐξωτερικόσχῆματῶνἀνδρείωναὐτῶνπολεμιστῶννάπαραβλέψωμεκαίνάμήτόπαρουσιάσωμεμέπλήρηπεριγραφή.

ΠῶςδηλαδήκρατοῦνγεράτήνἀσπίδατῆςπίστεωςκαίἐμπιστοσύνηςπρόςτόνΘεόνκαίτόνγυμναστήτους,καίμέαὐτήν,θάἐλέγαμε,ἀποκρούουνκάθελογισμόἀπιστίαςἤμεταβάσεωςκαίἀναχωρήσεως(ἀπότήΜονή).ΠῶςἔχουνἀνεσπασμένησυνεχῶςτήνμάχαιρατοῦΠνεύματοςκαίφονεύουνκάθεἰδικότουςθέλημαπούθάἀναφανῆπῶςἔχουνφορέσειτούςσιδερένιουςθώρακεςτῆςὑπομονῆςκαίτῆςπραότητοςκαίμ᾿αὐτούςἀποκρούουνκάθεὑβρεολογία,κάθελέξιπούσουβλίζεικαίκάθελόγοπούρίπτεταιἐναντίοντουςσάνβέλος.Πῶςφοροῦνκαίτήν«περικεφαλαίαντοῦσωτηρίου»²,τήσκέπηδηλαδήπούτούςπαρέχειἡεὐχήτοῦΓέροντος.Καίδένστέκονταιμέδεμένατάπόδια·ἀλλάτόἔνατόπροβάλλουν– εἶναιπρόθυμοιδηλαδήγιάὑπηρεσία– ,καίτόἄλλοτόἔχουνἀκίνητο– εἶναιπρόθυμοιδηλαδήγιάπροσευχή.

Ὑπακοή σημαίνει ἐνταφιασμός τῆς ἰδικῆς μας θελήσεως καί ἀνάστασις τῆς ταπεινώσεως. Δέν ἀντιλέγει ὁ νεκρός οὔτε ξεχωρίζει τά καλά ἀπό ἐκεῖνα πού τοῦ φαίνονται ὡς πονηρά. Διότι ὁ Γέροντάς του, πού τοῦ ἐθανάτωσε μέ τρόπο θεάρεστο τήν ψυχή, αὐτός θά δώση λόγο γιά ὅλα. Ὑπακοή σημαίνει νά ἀποθέσωμε τήν ἰδική μας διάκρισι στήν πλούσια διάκρισι τοῦ Γέροντος.

***

8. Ὅσοι θέλουν νά τρέφουν πάντοτε ἀδίστακτη ἐμπιστοσύνη στούς Γέροντες, ἐπιβάλλεται νά διατηροῦν ἀλησμόνητα καί ἀνεξάλειπτα στήν καρδιά τους οἱ δαίμονες προσπαθοῦν νά ἐνσπείρουν μέσα τους ἀμφιβολία, νά τά ἐνθυμοῦνται καί νά τούς ἀποστομώνουν.

Ὅσο δέἡἐμπιστοσύνηπρόςτόνΓέρονταθάλλειμέσαστήνκαρδιά,τόσοτόσῶμαπροθυμοποιεῖταισέκάθεδιακονία.Ἐνῶ,ὅτανσκοντάψηστήνἀπιστία,θάπέση,διότι«πᾶνὅοὐκἐκπίστεως,ἁμαρτίαἐστίν»³.

9.  ἈπότόνλογισμόπούσοῦὑποβάλλεινάἐξετάσηςἤνάκατακρίνηςτόνἩγούμενο,τινάξουμακρυάσάνἀπόπορνεία.Μήδώσηςκαθόλουἄδειαστόνὄφιαὐτόνοὔτετόποοὔτεεἴσοδοοὔτεἀρχή.Καίἀπάντησεστόνδράκοντα:«Ὦἀπατεών,δένἀνέλαβαἐγώνάκρίνωτόνἩγούμενο,ἀλλάἐκεῖνοςνάκρίνηἐμένα.Δένδιωρίσθηκαἐγώκριτήςτου,ἀλλάαὐτόςἰδικόςμου».

10. Οἱ πατέρες ὠνόμασαν τήν ψαλμωδία ὅπλο,

τήν προσευχή τεῖχος,

τά καθαρά δάκρυα λουτρό,

ἐνῶ τήν μακαρία ὑπακοή τήν ἐχαρακτήρισαν ὡς μαρτύριο. Χωρίς αὐτήν, κανείς ἀπό τούς ἐμπαθεῖς δέν θά κατορθώση νά ἰδῆ τόν Κύριον.

11. Ὁ ὑποτακτικός καταδικάζει ὁ ἴδιος τόν ἑαυτό του. Καί ἄν μέν γιά τήν ἀγάπη τοῦ Κυρίου ὑπακούη τελείως –ἔστω καί ἄν αὐτό δέν φαίνεται τελείως– τότε ἔχει ἀπαλλαγῆ ἀπό κάθε καταδίκη. Ἐάν ὅμως ἱκανοποιῆ σέ μερικά πράγματα τό θέλημά του –ἔστω καί ἄν φαίνεται ἐξωτερικά ὅτι ὑπακούει– τότε σηκώνει ὁ ἴδιος τό φορτίο του. Στήν περίπτωση αὐτή, ἄν ὁ Γέροντας δέν παύη νά τόν ἐλέγχη, ἔχει καλῶς. Ἄν ὄμως ἐσιώπησε, τότε δέν ξεύρω τί νά εἰπῶ!

Ὅσοι ὑποτάσσονται ἐν Κυρίῳ μέ ἁπλότητα, αὐτοί τελειώνουν καλά τόν δρόμο τους, διότι, ἀποφεύγοντες τήν λεπτολόγο ἐξέτασι τοῦ Γέροντος, δέν προσελκύουν κατεπάνω τους τήν πανουργία τῶν δαιμόνων.

12. ( Ἀφοῦ ἔλθωμε στό Κοινόβιο), πρίν ἀπό ὅλα ἄς ἐξομολογηθοῦμε τίς ἁμαρτίες μας στόν καλό μας δικαστή, (τόν Γέροντα), καί μόνο σέ αὐτόν· ἄν ὅμως μᾶς προστάξη, καί ἐνώπιον ὅλων. Διότι πληγές πού φανερώνονται, δέν χειροτερεύουν, ἀλλά θεραπεύονται.

ΤέλοςκαίτῇΤρισηλίῳΘεότητι

κράτος,αἶνοςκαίδόξαεἰςτούςαἰῶναςτῶναἰώνων.

Ἀμήν.

Ἐκδόσεις: “Ἱ.Μ Παρακλήτου Ὠρωπός Ἀττικῆς”

1Ψαλμ. Νδ΄: 7.

2Ἐφεσ. Στ΄ :17.

3Ρωμ. Ιδ΄ : 23.

Πηγή

Μοιραστείτε το στο Google Plus

1ki1 news - ΕΝΑ ΚΙ ΕΝΑ Εκκλησία

Το 1ki1 News Group είναι πολυσυλλεκτικός διαδικτυακός τόπος που ανανεώνεται συνεχώς, όλο το 24ώρο, όλο τον χρόνο.