Ζοῦμε σ’ ἕναν κόσμο μέ νεκρωμένες ψυχές καί ζωντανά σώματα. Τά πάθη μᾶς κυριεύουν καί τά ἀποτελέσματά τους τά βιώνουμε ὀδυνηρά.
Σ’ ἕνα τοῖχο σχολείου διάβασα, ἴσως ἄθελά μου: «Πεθαίνουμε στά 18, μᾶς θάβουν στα 80». Δηλ. κυκλοφοροῦμε μέ νεκρωμένη ψυχή ἀνάμεσα σέ κινούμενα πτώματα.
- Γιατί;
- Διότι ὑποκύπτουμε στήν χειρότερη ἐξουσία πού μπορεῖ νά ὑπάρχει:
Στήν τυραννίδα τῶν παθῶν, πού δημιουργοῦμε καί ἐγκαθιστοῦμε μόνοι μας, μέσα μας.Τά πάθη ὑποδουλώνουν τήν ψυχή μας. Ἀσκοῦν τήν χειρότερη τυραννική ἐξουσία πάνω μας. Αὐτή ἡ ἐξουσία πρέπει νά «πέσει».
Μ’ αὐτήν τήν ἔννοια ὁ Χριστιανός, ἐπειδή ἀκριβῶς, ἀγωνίζεται ἐναντίον τῶν παθῶν του, εἶναι γνήσιος καί ἀληθινός «ἀντιεξουσιαστής».
Ὅταν ὁ ἄνθρωπος μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ νικᾶ τά πάθη του τότε, εἶναι στόν σωστό δρόμο γιά τήν ἀληθινή ὁλοκλήρωσή του ὡς προσώπου.
Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου